مقالات

پیامهای جهانی شعر شهریار

دکتر احمدرضا یلمه‌ها  ۱۳۹۴/۰۶/۱۴
شهریار‌‌ را ‌بیشتر ‌با ‌اشعار عاشقانه ‌و ‌مضامین شاعرانة پرسوز و گداز می‌شناسند ‌و‌ غزل دریچه‌ای است برای شناخت شهریار. در حالی که بخش قابل توجهی از دیوان وی را مضامین اخلاقی، اندیشه‌‌‌های متعالی انسانی، آموزه‌ها و مفاهیم پندگونه تشکیل می‌دهد. آموزه‌‌های تربیتی و اخلاقی که نه برای انسان ایرانی بلکه برای نوع بشری همچون آیینه‌ای‌ است در مسیر تکامل. ‌تا حدی که می‌توان دیوان وی را از جهت اشتمال بر اندیشه‌‌های حکمی و پند‌گونه، همچون شیوه‌نامه و مرامنامه‌ای دانست که برای رستگاری بشر،‌ کارساز و راهگشاست. مضامینی چون توجه به‌ بعد روحانی‌ و ساحت‌های متعالی‌ انسانی،‌‌ توجه به معنویت و وحدت‌گرایی،‌ ایمان و تقوا و پارسایی به عنوان عاملان آرامش روانی،‌ تأکید بر کسب دانش، ترک دنیای نا‌پایدار‌ و ‌بیهوده شمردن زندگانی فانی، دعوت به احسان و نیکی ‌و ‌نوع دوستی‌، ‌ترک‌ ظلم،‌ لزوم صبر و‌ شکیبایی،‌ قناعت و فروتنی، وفاداری به عهد، و... که در لابلای اشعار ‌نغر ‌او به وفور مشهود است و هر کدام از آنها راهبردهایی است ناب و گره‌گشا برای جهانیان. این مقاله بر آن است تا برای نخستین بار دیوان شهریار را از این دریچه نگریسته و مضامین ‌اندرز گونه اشعار او را بررسی و تحلیل نماید.
برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.