مقالات

خویشتن‌شناسی و صلح‌طلبی در اشعار استاد شهریار و توماس هاردی

دکتر محمدهادی جهاندیده  ۱۳۹۴/۰۶/۱۴
آگاهی به خویشتن، محور فعالیت‌های درونی و از مهمترین عوامل موفقیت در تعاملات صلح‌آمیز با فرهنگ‌های بیگانه است. صلح به عنوان اساسی‌ترین ضرورت و عالی‌ترین مرام جوامع بشری زمانی محقق می‌شود که صاحبان یک فرهنگ به نقاط قوت فرهنگ‌های دیگر با نگاهی تحسین‌آمیز بنگرند و از کاستی‌ها نیز با حسن نیت چشم بپوشند. هدف از این پژوهش، واکاوی اشعار شاعران منتخب به منظور تبیین رابطه خویشتن‌شناسی فرهنگی با مضامین صلح و جنگ است که بواسطه شرایط سیاسی دنیای کنونی بسیار مورد توجه مجامع علمی و افکار عمومی قرار گرفته‌اند. اهمیت این پژوهش در افزایش آگاهی مخاطبان به سیاست‌های جنگ‌افروزانه قدرت‌های امپریالیستی و پی بردن به اهمیت خودشناسی در راه خداشناسی است. در این مقاله، روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی همراه با رویکرد تطبیقی است. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که اشعار استاد شهریار و توماس هاردی با وجود تعلق به فرهنگ‌های مختلف در مضامینی همچون تکیه بر خویشتن‌شناسی، نوع‌دوستی، جنگ‌ستیزی و طبیعت گرایی مشترکند. با این حال، دیدگاه استاد شهریار به زندگی و نهاد بشری بسیار خوشبینانه‌تر از هاردی و بسیاری از همتایان انگلیسی است.
برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.